Franciszek Parcer
Biografia
Franciszek Parcer urodził się 3 października 1904 roku w Oświęcimiu w rodzinie kolejarza Karola i Rozalii. Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1917 kontynuował naukę w gimnazjum, a następnie przeniósł się do seminarium nauczycielskiego w Krakowie, które ukończył w 1924 roku.
Po seminarium przeniósł się na Górny Śląsk, gdzie pracował w szkołach powszechnych m.in. w Wyrach i Panewnikach, a także kierował chórem "Wanda". W latach 1932–1937 był nauczycielem w szkole w Kostuchnie, a w maju 1937 awansowano go na stanowisko kierownika szkoły w Ochojcu.
Podczas II wojny światowej przebywał w rejonie Myślenic, pracując jako robotnik leśny i prowadząc tajne nauczanie.
10 lutego 1945 roku uzyskał pozwolenie Ministerstwa Oświaty na powrót na swoją placówkę w Ochojcu (późniejsze V Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego w Katowicach). W tym czasie był powszechnie znany jako dobry społecznik i lewicowiec domagający się pełnej laicyzacji szkoły. W 1946 roku został radnym gminy, a później miasta Katowice. W 1947 roku został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, a później Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1950 roku został dyrektorem Liceum Ogólnokształcącego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci nr 1 w Katowicach (późniejsze X Liceum Ogólnokształcące im. I.J. Paderewskiego Akademickie). Była to pierwsza świecka szkoła w mieście, a awans ten był wyrazem uznania za popularyzowanie idei laickiego wychowania. W szkole prowadził prace pozalekcyjne i pozaszkolne, tzw. 'ogniska niedzielne', a także organizował obozy zimowe i letnie dla młodzieży.
W 1954 roku władze Katowic powierzyły mu stanowisko kierownika Wydziału Oświaty przy Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Jako kierownik wydziału dążył do podniesienia poziomu pracy szkół, wyników nauczania oraz laicyzacji procesu wychowania. Prowadził także działania zmierzające do budowy nowych szkół i adaptacji innych obiektów na ten cel. W 1963 roku podjął pracę w Studium Nauczycielskim nr 1 w Katowicach jako wykładowca.
Zmarł nagle 31 marca 1967 roku w Katowicach. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Panewnickiej.
Odznaczenia: Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955), Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego oraz Złoty Krzyż Zasługi (1955).