Karol Czichowski
Biografia
Karol Czichowski urodził się 31 grudnia 1886 w Oświęcimiu, w rodzinie Edwarda. Jesienią 1906 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do 11. Galicyjsko-bukowińskiego Pułku Artylerii Konnej we Lwowie. W 1908 przeszedł do Dywizjonu Artylerii Konnej Nr 11 w tym samym garnizonie, a w 1913 do Dywizjonu Artylerii Konnej Nr 6 w Miszkolcu.
W szeregach tego oddziału (w 1916 przemianowanego na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 8, a w 1918 na Pułk Artylerii Polowej Nr 8 K) wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii austro-węgierskiej i walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej: kadeta-zastępcy oficera, podporucznika, porucznika i kapitana.
25 stycznia 1919 na czele 4. baterii 11 Pułku Artylerii Polowej wziął udział w walkach z Czechami o Śląsk Cieszyński. Od kwietnia do października 1920 dowodził 6 Dywizjonem Artylerii Konnej, lecz nie wziął bezpośredniego udziału w wojnie z Bolszewikami, ponieważ każda z trzech baterii wchodzących w jego skład walczyła oddzielnie. Na stanowisku dowódcy dywizjonu 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w „grupie byłej armii austriacko-węgierskiej”. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 2 Dywizjonie Artylerii Konnej w Dubnie.
8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 34. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 10 Dywizjonu Artylerii Konnej w Przemyślu. Później, jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej na stanowisko dowódcy III dywizjonu 28 Pułku Artylerii Polowej w Dęblinie. W listopadzie 1925 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w styczniu 1927 przeniesiony do 9 Dywizjonu Artylerii Konnej w Baranowiczach na takie samo stanowisko. Z dniem 28 lutego 1929 został zwolniony z czynnej służby. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
Później pracował w Stanisławowie, w charakterze urzędnika skarbowego i od 8 lipca 1933 mieszkał przy ul. Prezydenta Wojciechowskiego 1 razem z żoną Wandą (ur. 17 grudnia 1897 w Odessie) oraz synami: Józefem (ur. 18 marca 1922) i Kazimierzem (ur. 18 listopada 1924). Wanda Czichowska w 1942 została ewakuowana z ZSRR do Teheranu.