Beata Szydło
Biografia
Beata Szydło urodziła się 15 kwietnia 1963 roku w Oświęcimiu. Pochodzi z Przeciszyny w gminie Brzeszcze.
Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu. W 1987 roku ukończyła studia z zakresu etnografii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W latach 1989–1995 była doktorantką na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UJ, a w 1997 ukończyła studia podyplomowe dla menedżerów kultury w SGH w Warszawie, a w 2001 na Akademii Ekonomicznej w Krakowie – zarządzanie samorządem terytorialnym w Unii Europejskiej.
Od 1987 do 1995 pracowała jako asystent w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, następnie kierowała działem merytorycznym w Libiąskim Centrum Kultury. W latach 1997–1998 była dyrektorem ośrodka kultury w Brzeszczach. W 1998 objęła stanowisko burmistrza Brzeszcz, które zajmowała do 2005. Pełniła także funkcję radnej powiatu oświęcimskiego z listy Akcji Wyborczej Solidarność (1998–2002). W wyborach w 2002 została wybrana do sejmiku małopolskiego, jednak zrezygnowała z mandatu, pozostając na stanowisku burmistrza. W 2004 została wiceprezesem Ochotniczej Straży Pożarnej w gminie Brzeszcze.
Działalność polityczna do 2015: W 2005 zgłosiła akces do Platformy Obywatelskiej, jednak ostatecznie nie znalazła się w jej szeregach. Wstąpiła natomiast do Prawa i Sprawiedliwości. Z listy tej partii została wybrana na posła V kadencji (2005–2007). W Sejmie V kadencji zasiadała w Komisji Gospodarki, Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. W wyborach parlamentarnych w 2007 ponownie uzyskała mandat poselski, otrzymując 20486 głosów. 24 lipca 2010 została wiceprezesem Prawa i Sprawiedliwości. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję, otrzymała 43612 głosów. We wrześniu 2014 zastąpiła Stanisława Kostrzewskiego na stanowisku skarbnika PiS (dwa lata później zastąpiła ją na tej funkcji Teresa Schubert). Podczas VI i VII kadencji Sejmu zasiadała w Komisji Finansów Publicznych, pełniąc funkcję zastępcy przewodniczącego. W trakcie kampanii w związku ze wyborami prezydenckimi w 2015 kierowała sztabem wyborczym kandydata swojej partii Andrzeja Dudy, który te wybory wygrał.
Prezes Rady Ministrów: 20 czerwca 2015 Jarosław Kaczyński poinformował o wyznaczeniu Beaty Szydło jako kandydatki PiS na premiera w 2015 roku. 13 listopada 2015 prezydent Andrzej Duda desygnował ją na urząd prezesa Rady Ministrów; 16 listopada 2015 powołał ją na to stanowisko i dokonał zaprzysiężenia członków jej nowego rządu. 18 listopada 2015 Beata Szydło wygłosiła exposé, a jej rząd uzyskał wotum zaufania. W grudniu 2015 wprowadziła program 500+, a w lutym 2016 ustawa została podpisana przez prezydenta.
W grudniu 2015 wstrzymała publikację w Dzienniku Ustaw wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 34/15; śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień w związku z zaniechaniem publikacji wyroku wszczęto, zostało jednak umorzone. W marcu 2016 wstrzymała publikację kolejnego wyroku TK – w sprawie K 47/15 – powołując się na stanowisko niektórych sędziów TK. Do 27 maja 2016 wstrzymała publikację siedmiu następnych wyroków TK. Działania rządu i prezydenta w sprawie TK zostały w 2016 r. uznane przez Parlament Europejski za prowadzące do paraliżu TK i zagrożenia dla demokracji i praworządności.
7 grudnia 2017, po wygranym dla rządu w Sejmie głosowaniu w sprawie konstruktywnego wotum nieufności, Beata Szydło zadeklarowała złożenie rezygnacji z funkcji prezesa Rady Ministrów. 8 grudnia 2017 złożyła dymisję, a prezydent przyjął dymisję gabinetu. Beata Szydło objęła wtedy stanowisko wicepremiera i przewodniczącej Komisji Społecznego Rady Ministrów w nowym rządzie Mateusza Morawieckiego.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 uzyskała mandat deputowanej, osiągnęła rekordowy wynik w kraju – 525 811 głosów. Do PE dołączyła do grupy Europejskich Konserwatystów i Reformatorów oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, a także została zastępcą członka w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, a później dołączyła także do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. W 2021 została powołana do Rady Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, a w 2022 objęła funkcję przewodniczącej Rady Programowej Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi. W 2024 ponownie uzyskała mandat europosła i została ponownie członkiem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii.